Kadının Dostu da Düşmanı da Kendidir: Şakkadanak(Burcu Reşit)

 

Al bakalım ben bu oyunu nasıl yazacağım?

Seyircinin oyunu en sonda anlaması isteniyor. Şimdi ben nasıl yazayım da seyircinin keyfi kaçmasın?

Siz de bana yardımcı olun ey yazar yönetmen.

Oyun kadının toplumdaki meselelerini anlatıyor. Toplumda kadının yeri, ona yüklenen sorumluluklar, kadına biçilen rol, ona verilen kıymet… Hem de bunlar taaa çocukluktan başlıyor aile içinde..  Aile de toplumun eseri değil mi? Ama giderek bu kadının zihninde bir sansüre dönüşüyor. Kadın kendi kendinin sansürcüsü oluyor. Kadın hem kendini kandırır hem de gerçekle yüzleşir. Her bir adımda bin kere düşünmek sürekli kontrol edilmek uyarılmak aileyi arkadaşı eşi üzer miyim diye düşünmek acaba yanlış mı yapıyorum diye düşünmek kadının üstündeki baskılardır.  Kadının zihninde onlarca kişi yaşar. O nedenle kadın erkekten daha duygusal ve zengindir. Tüm bunlar bir günde şakkadanak olmaz  zaman alır.

Yazar Burcu Reşit iyi bir fikir yakalamış, kalemi ile iyi kurgulamış oyunu ama birkaç önerim olacak. Seyirci de eğer beni okursa ve kulağını gözünü iyi açarsa oyunu anlamak için taa sona kadar beklemez. O zaman daha keyifli bir seyir olacak. Tiyatroda seyirci sözcüğünü bu nedenle çok seviyorum. Tiyatro ‘seyretmek’tir. Yani ‘seyir etmek’tir, yolculuktur.  Seyir etmek için bakmak görmek lâzım.    

Sahnede bir kadın bir erkek oyuncu var. Nazan ve Mehmet. Aynı kostümü giymişler. Neden? Düşün seyirci düşün. Oyun başında mesajı(sırrı) veriyor yazar yönetmen.

 Yazar yönetmene önerilerim şunlar:

Mehmet kahve, şarap koymasın, içmesin. Nazan ile dans etmesin. Nazan’ın giyimine yardım etmesin. Oyunun en son sahnesi( Nazan: ‘Ben çok net hatırlıyorum’  repliğinden sonra)  farklı bir mizansen gerekli. Yakalanmış fikir netleşmeli ve seyirciyi vurmalı. Seyirciye geçmesini güçlendirmek için bir şeyler yapmak gerek. Şimdilik net ve güçlü değil. Oyunda ışık daha işlevsel olabilirdi. Işıkla yapılacak daha çok iş var.  Kostümleri yadırgadım. Doğal ve gündelik kostümler olsa iyi olur.

İki genç  Cansu Tekoluk ve Sercan Er iyi oynuyorlar.  Takip edilecek kalitede oyuncular. Umarım ve dilerim tiyatro camiası onların farkına varır.

Oyun bu sezonun özel oyunlarından biri. 

Melih Anık

 

Not: Oyunu Kadıköy İkinci Kat’da seyrettim. Eyüp Emre Uçaray güzel bir mekân oluşturmuş. Küçük kadrolu topluluk oyunları için ideal. Mekanın yeri de kolay ulaşılabilir nitelikte.

 

Şakkadanak

Yazan ve Yöneten:  Burcu Reşit

Süpervizör:  Özgür Erkekli

Oyuncular: Cansu Tekoluk ve Sercan Er  

Dekor Tasarımı: Selahattin Doğramacı

Müzik:  Eren Coşan

Kostüm tasarım: Gülşah Çalışkan

Işık Tasarım: Eyüp Emre Uçaray

Koreografi: Can Sipahi

Oyuncak Tasarımı: Nazlı Öztürk

Lojistik: Can Dutlar

Yaratıcı Ajans: Isırgan Creative

Fotoğraf: Aykut Bozan

Video: Eser Tokaş

AI Görsel Tasarım :  H.Mücahit Pehlivan

Özel teşekkür: Emre Kayalar, Ayşe İpek